Historia

Wielkie postacie historii

archimedes

Ważne poctacie historyczne

Historycy - greccy, rzymscy, arabscy, polscy i inni. Herodot, Tukidydes, Ksenofont, Tytus Liwiusz, Pliniusz Starszy, Tacyt, Al-Masudi, Jan Długosz, Marcin Kromer, Grigore Ureche, Ademar z Chabannes.

Wielkie postacie historii - podróżnicy, uczeni - Pyteasz z Massalii, <- Archimedes , Eratostenes

Cytaty

Z Dziejów Herodota
Solon u Krezusa
(1, 28-33)

[...] Tak, widzę, iż jesteś bogaty i nad wieloma królujesz. Ale tego, o co mnie pytasz, jeszcze o tobie nie mówię, póki się nie dowiem, żeś dobrze żywota dokonał. Bajeczny nawet bogacz wcale od tego, kto żyje z dnia na dzień, nie jest szczęśliwszy, jeżeli traf mu nie pozwoli dojść w pełnej pomyślności aż do kresu. Wielu przebogatych ludzi to zgoła nieszczęśliwcy. Wielu zaś takim, którzy jeno mierny mają dobytek, dobrze się w życiu wiedzie.

Zasobny a nieszczęśliwy bogacz tylko dwiema rzeczami góruje nad człowiekiem, któremu traf sprzyja, a ten nad bogatym nieszczęśnikiem niezliczonymi. Pierwszy może sowiciej wypełniać, czego zapragnie, i lepiej znosić ciężką niedolę, jeśli ona się na niego zwali. A oto przewagi drugiego: wprawdzie nie może, tak jak tamten, sprostać klęskom i sycić swoich pragnień, ale przecież i przed jednymi, i przed drugimi chroniony jest pomyślnym trafem, a przy tym nie jest kaleką, nie choruje, nie cierpi, ma ładne dzieci i sam też jest urodziwy. Jeśli i koniec życia będzie dobry, oto zaiste człowiek, jakiego szukasz, godny, aby go uznać za szczęśliwego. Dopóki żyje, trzeba czekać i jeszcze nie nazywać go szczęśliwym, lecz tylko mówić, iż dobrze mu się powodzi.

Wszystkiego tego naraz osiągnąć człowiek nie zdoła, jak i żaden kraj nie może sam sobie wystarczyć, bo przecież nie wydaje wszystkich płodów, lecz jedno ma, a czego innego mu brakuje, ziemia zaś, która rodzi najwięcej, ta jest najlepsza. Tak też człowiek: nikt nie zbiera w sobie jednym wszystkiego, lecz to ma, a czego innego mu braknie. Kto najwięcej ma i zachowa, a przypadnie mu jeszcze kres życia szczęśliwy, temu w moich oczach, o królu, sprawiedliwie można przyznać owo miano. Cokolwiek bowiem rozważamy, trzeba baczyć, jak ta rzecz się skończy. Wielu ludzi olśniło bóstwo jasnością szczęścia, a potem wyrwało ich z korzeniami i rzuciło w proch".

Krezus, któremu wcale się nie spodobało to, co Solon mówił, już żadnego nie okazał gościowi szacunku i odprawił go, mniemając, iż trzeba być skończonym głupcem, aby nie cenić dóbr obecnych i w każdej rzeczy zważać na jej kres.

(tł. Zygmunt Kubiak - w "Literatura Greków i Rzymian" Świat Książki, Warszawa 2003).

*

PS. Strona będzie stale rozbudowywana i udoskonalana w miare posiadanego czasu i środków.
Jeśli masz ochotę ją wesprzeć wejdź tutaj: Historia-postacie, wydarzenia->dotacja

A może masz ochotę poczytać książki spisane na papierze? :)Lideria
XHTML Historia, poctacie - mapa strony | Praca w domu | © 2003-2013 Historia.info.pl - Site Design by jogaila